Wraz z powrotem kultury rozmiaru zero Internet zalały wyznania osób będących na wiecznej diecie, biorących Ozempik czy walczących z zaburzeniami odżywiania. O braku pożądania mówią wszyscy.
Leki odchudzające, takie jak GLP-1, wpływają na receptory w mózgu, hamując apetyt. Niestety, apetyt na jedzenie nie jest jedynym, który przytępiają.
Wieczna pogoń za konwencjonalnie postrzeganym pięknem, związanym dość mocno z możliwie najniższą wagą i jak najmniejszym obwodem w talii daje w kość wszystkim – także tym, którzy świadomie odrzucają ten wpływ. Niezadowolenie z własnego ciała i kompleksy negatywnie wpływają na libido, powodując, że mamy coraz mniejszą ochotę na seks.
Ale w rozmowie o negatywnych skutkach odchudzania nie chodzi tylko o wpływ na samoocenę. Problemem jest też psychiczny wpływ na neuroprzekaźniki, przede wszystkim na dopaminę.
Leki typu GLP-1 można wykorzystać przy wspomaganiu odwyków
Doktor Batash przedstawia ten proces jako coś pozytywnego. Rzeczywiście – może być pozytywny, jeśli stosujemy go jako wspomaganie wyjścia z nałogu. Podobnie jak w przypadku każdego leku, jego wpływ nie jest ograniczony tylko do sfer, w których chcielibyśmy, żeby działał.
Podstawowy motywator libido to właśnie dopamina
Dopamina to kluczowy neuroprzekaźnik w mózgu odpowiedzialny za motywację, układ nagrody i pożądanie, co czyni ją fundamentem libido. Jej niedobór prowadzi do apatii, braku energii i niskiego popędu.
Przewlekłe głodzenie się, podobnie jak leki ograniczające apetyt, redukują ilość receptorów dopaminowych w mózgu i upośledzają ich działanie. Na libido działa to podobnie jak na uzależnienia od używek. Gdy motywator znika, chęć sięgnięcia po przyjemność maleje. Bo kiedy organizm jest niedożywiony lub nadmiernie zestresowany, seks spada na dalszy plan.
Na zmniejszoną ochotę na seks ma jednak wpływ szereg czynników, nie tylko odchudzanie. Wśród najczęstszych reduktorów wymienia się stres, lęki, depresję, problemy w relacji i zaburzenia hormonalne.
Mężczyźni na celowniku
Kobiety mają większą łatwość w mówieniu o sferze seksualnej niż mężczyźni. Na tych drugich narzucana jest bowiem presja zbudowana poprzez ciągłe porównywanie stricte części intymnych i seksualnego performensu. To sprawia, że zbudowane dookoła tematu tabu nie znika, a pogłębia się.
W związku z tym o problemach związanych z libido u kobiet mówi się szerzej niż o analogicznej sytuacji wśród mężczyzn. A na nich też wpływają leki typu GLP-1. Badania z 2024 roku sugerowały połączenie między użyciem leków przez mężczyzn bez cukrzycy a problemami z erekcją, które u przyjmujących leki występowały ponad 10 razy częściej.
Wolność seksualna zachęca nas do kochania swoich ciał i dążenia do przyjemności. Restrykcyjne diety zestawiane są często z hedonizmem, który może prowadzić do zaniedbania zdrowia. Ale może to właśnie w pogoni za idealnym ciałem tracimy coś fundamentalnego – zdolność do czerpania z niego przyjemności? Bo czymże jest życie w wymarzonej sylwetce, jeśli nie możemy już odczuwać pożądania?
