Zimno, dziwnie, pięknie. 8 skandynawskich filmów do zobaczenia na streamingach

Tina pracuje w szwedzkim urzędzie celnym i ma niezwykły dar: wyczuwa nosem ludzkie emocje. Wstyd, strach, poczucie winy – wszystko to ma zapach, a ona rozpoznaje go bezbłędnie. Problem w tym, że sama wygląda inaczej niż reszta świata, od dziecka słyszy o jakiejś wadzie chromosomowej i zdążyła się z tym pogodzić. Pewnego dnia na przejście trafia mężczyzna, który pachnie zupełnie inaczej niż wszyscy. Pachnie jak ona.

Abbasi, Duńczyk urodzony w Iranie, sięgnął po opowiadanie Johna Ajvide Lindqvista – tego samego, który w „Pozwól mi wejść” udowodnił, że wampir może być samotnym dzieckiem z blokowiska. Tu robi z nordycką mitologią to samo: zdejmuje z niej baśniowy kostium i pokazuje, co jest pod spodem. A pod spodem jest film o ciele, które nie mieści się w normie, o przynależności, która potrafi być pułapką równie szczelną jak samotność, i o tym, że „normalność” to w gruncie rzeczy umowa zawarta bez naszej zgody.

W Cannes „Granica” wygrała sekcję Un Certain Regard, a charakteryzacja Evy Melander przyniosła filmowi nominację do Oscara. To jedna z tych ról, w których twarz aktorki znika pod lateksem, a człowieczeństwo paradoksalnie wychodzi na wierzch. Jedno ostrzeżenie: kto lubi, gdy kino jest ładne, niech przygotuje się na scenę miłosną, która w swoim czasie wywołała więcej dyskusji niż reszta festiwalu razem wzięta.