Jubileuszowe Pięć Smaków ma dwa terminy. Warszawskie kina oddają festiwal 17 listopada, platforma piecsmakow.pl działa aż do 6 grudnia. Jest tu cała Sekcja Jubileuszowa, której program współtworzyło ponad 650 widzów oraz filmy pokazywane wyłącznie online.
Wybraliśmy z tej oferty pięć tytułów: indyjski proces bez jednej mowy końcowej, pekińską kłótnię matki z córką, buddyjskiego lamę, który prowokuje niepokojące wydarzenie, filipiński thriller nakręcony w jednym ujęciu i japoński trip psychodeliczny, który podzielił krytyków na dwa niemal wrogie obozy. Każdy z filmów dostał swój smak.
Dwadzieścia lat to dla festiwalu kina azjatyckiego w Polsce całkiem długi staż. Pierwsza edycja, w 2007 roku, była w całości wietnamska i otwierała ją „Jesienna podróż” Ham Trầna. To tu polscy widzowie oglądali Chaitanyę Tamhanego, zanim jego drugi film trafił do konkursu głównego w Wenecji. W tym roku kina dostały efektowniejsze wydarzenia, z pierwszą w Polsce retrospektywą Tsui Harka na odrestaurowanych kopiach 4K na czele. Większość filmów z Sekcji Jubileuszowej trafia do polskiego VOD po raz pierwszy, więc dla wielu z was nie będzie to żadna powtórka. A są tu perły!

W Mumbaju umiera czyściciel kanalizacji. Policja uznaje, że popełnił samobójstwo, a o podżeganie oskarża Narayana Kamblego, ludowego śpiewaka i aktywistę, którego pieśń miała pchnąć robotnika do śmierci. Kamera stoi daleko, ujęcia trwają, rozprawy są odraczane, a sąd zajmuje się procedurą z cierpliwością miejskiego urzędnika.
Gorycz siedzi w scenach rozgrywanych poza salą rozpraw. Tamhane podąża za prokuratorką, obrońcą i sędzią i pokazuje ludzi do bólu zwyczajnych. W zestawieniu z tym, o czym decydują, ta zwyczajność wypada gorzej niż najczarniejszy charakter. Film mówi w czterech językach (marathi, hindi, gudżarati i angielskim) i warto śledzić, kto którym się posługuje i kiedy, bo to osobliwa mapa klasowa Mumbaju.
Kamblego zagrał Vira Sathidar, działacz dalicki, poeta i redaktor radykalnego pisma „Vidrohi” z Nagpuru, bez zawodowego doświadczenia aktorskiego.
„Proces” był debiutem 27-letniego Tamhanego i w 2014 roku przywiózł z Wenecji dwie nagrody: dla najlepszego filmu sekcji Orizzonti i Lwa Przyszłości za debiut. Sześć lat później reżyser wrócił z „The Disciple”, tym razem do konkursu głównego.











