Fetysze pisarzy. Osobliwe obsesje wielkich autorów

19-08-2026

fot. kadr z filmu „Całkowite zaćmienie”

Friedrich Schiller nie potrafił pisać bez szuflady pełnej gnijących jabłek. Goethe, który wpadł do niego pod nieobecność gospodarza i usiadł przy jego biurku, o mało nie zemdlał, dopiero żona Schillera wyjaśniła mu, skąd ten zapach i po co.

Takich historii jest więcej i każda rozbija wygodny obrazek pisarza jako człowieka, który po prostu siada do stołu i pisze. Za wielką literaturą stoją zwykle bardzo małe, bardzo konkretne przyzwyczajenia: temperatura kąpieli, kolor papieru, liczba filiżanek kawy, ubranie albo jego brak. Niektóre z nich są po prostu zabawne, innych trudno nie nazwać obsesją. Zebraliśmy te, które zaskoczyły nas najbardziej.

1/10

Popiersie Jamesa Joyce’a na Skwerze Harcerskim w Kielcach, fot. Wikipedia

James Joyce

Każdy z nas ma swoje własne preferencje zapachowe. Wśród czytelników K MAG-a są tacy, którzy idą w tej kwestii w oczywiste rozwiązania, używając do odświeżania swojej przestrzeni świeczki pachnącej drzewem sandałowym, wanilią czy też dowolną mieszanką kwiatową. Inni mają nieco bardziej wysublimowany gust i preferują bardziej egzotyczne warianty, uciekając w woń starego kościoła czy mokrego betonu. Niewątpliwie, przedstawicielem drugiej grupy jest autor książki uchodzącej za „króla powieści”, James Joyce.

Pisarz, któremu – ku rozpaczy wielu krytyków literackich – nie udało się zdobyć literackiego Nobla, uwielbiał zapach gazów jelitowych swojej żony. W listach do ukochanej z 1909 roku, w niezwykle odważny sposób ilustrował dźwięki i zapachy wiatrów małżonki, a także wielokrotnie wyrażał za nimi tęsknotę. Co ciekawe, twierdził, że w pomieszczeniu kobiet, które… wiadomo, co robią ;))) potrafiłby rozpoznać niepowtarzalny zapach gazów lubej.