Najlepsze filmy na jesienne popołudnia

29-09-2025
Ładowanie...
Najlepsze filmy na jesienne popołudnia
fot. kadr z filmu „Amelia”
Nadchodzi jesienna pogoda, liście zaczynają się brązowić, złocić i opadać, można już znaleźć kasztany na drodze w parku. Ta atmosfera będzie się jedynie nasilać. Przedstawiamy filmy, które idealnie sprawdzą się na jesienne popołudnia.
Lista ta składa się z filmów, które już dobrze znamy, wartych odświeżenia chłodnym popołudniem, jak i z tytułów, które przeszły bez większego rozgłosu. Od takich, do obejrzenia z całą rodziną, zachęcających do śmiechu, po te bardziej specyficzne. W filmach tych znajduję jesienny nastrój w barwach wykorzystanych przy produkcji, jak i w treści i emocjach poruszanych w historiach.
tekst: Mania Krawczyk
1/6
„Opadające liście”, Aki Olavi Kaurismäki
Film z 2023 roku, autorstwa jednego z najbardziej rozpoznawalnych fińskich reżyserów – Aki Olavi Kaurismäki. Film opowiada o losach Ansy, małomównej pracowniczki lokalnego supermarketu oraz Holappy pracującego na budowie, mieszkających w Helsinkach. Bohaterów łączy pasmo niepowodzeń, na jakie się napotykają. Kobieta straciła pracę, a mężczyzna zmaga się z problemem alkoholowym. Po przypadkowym spotkaniu, ciągnie ich do siebie i powstaje niewinne, subtelne i ujmujące uczucie. W każdym działaniu, które wykonują jest nuta niepewności, wynikająca z tego, jak życie ich traktowało oraz wiadomości wychodzących z staromodnego radia o niepokojących wydarzeniach ze świata. Jest to urzekająca, prosta historia o przygaszonym świecie, typowym dla reżysera, w którym jednak zawsze znajdzie się miejsce na miłość.
„Najgorszy człowiek na świecie”, Joachim Trier
Tym razem historia dzieje się w Oslo. Opowiada o Julie, u progu 30 urodzin, poszukującej szczęścia, miłości i własnej tożsamości. Film opowiada o czterech latach z życia bohaterki, zwinnie opowiedzianych w dwunastu rozdziałach. Mimo pełnej energii bohaterka ma pełno życiowych rozterek dotyczących życia zawodowego, jak i miłosnego. Z początku Julie zostaje nam przedstawiona jako osoba niezdecydowana, co chwilę zmieniająca kierunek w ścieżce zawodowej - poczynając od medycyny, przez pisarstwo, do fotografii. Po drodze nawiązuje relacje z dwoma mężczyznami, obiecującymi odmienne plany na życie. Jest to film ujmujący prostotą i zwyczajnością, która jednak potrafi też być niezwyczajna. Historia o wchodzeniu w dorosłość i próbie odnalezienia swojego miejsca we współczesnym świecie – bardzo ludzka opowieść o ułożeniu swoich myśli, planów i marzeń ale i dylematów wewnętrznych. Wiele osób na swój sposób może się utożsamić z bohaterką i znaleźć w tym filmie cząstkę siebie.
„Lobster”, Yorgos Lanthimos
Film z 2015 roku, stworzony przez stale wsławiającego się reżyseria Yorgosa Lanthimosa. Jest to dysotopijna historia przedstawiająca świat surowy, umiejscowiony w niedalekiej przyszłości. Nikomu nie wolno być samemu, samotność wprowadza niepotrzebny zgiełk. Single, zgodnie z prawami Miasta (The City) są wywożeni do hotelu i mają 45 dni na znalezienie partnerów. Jeśli tego nie spełnią, zostaną przemienieni w wybrane przez siebie zwierzęta i wysłani do lasu. Są jednak też tacy, co nie zgadzają się z reżimem i skrajnie opierają się narzucanym normom. David, po utracie żony, trafia do takiego ośrodka i próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Poznaje mieszkającą w lesie rebeliantkę, która odmienia mu życie. „Lobster” jest niekonwencjonalną czarną komedią z udziałem rozpoznawalnych aktorów, takich jak Colin Farrell, Olivia Coleman, czy Rachel Weisz, jednocześnie będącą niezależną produkcją kilku europejskich państw. Zdecydowanie jest oryginalnym i głębokim spojrzeniem na obsesję społeczeństwa obecnych czasów, aby każdy żył w parze i dowodzi, że prawdziwa miłość, nie jest czymś co można przymusowo znaleźć – na nią się po prostu trafia.
„Poprzednie życie”, Celine Song
In-Yun to koreańskie przekonanie, że ludzie zbliżają się do siebie, bo ich dusze poznały się w poprzednich wcieleniach. „Poprzednie życie” to subtelna historia o relacjach, które pozostają z nami do końca życia. Nora i Hae Sung dorastali razem w Korei Południowej. W filmie poznajemy również męża Nory i historię ich spotkania. Rozdzieleni przez los, odnajdują się po latach dzięki mediom społecznościowym. Po odnowieniu kontaktu spotykają się w Nowym Jorku. W trakcie pobytu Hae w stanach, pytanie „Co by było gdyby?” krąży w głowach trójki bohaterów. Film, reżyserii Celine Song, jest delikatną, wrażliwą i refleksyjną historią o niespełnionym uczuciu, sile ludzkich więzi i zmianach jakie zachodzą w nas na przestrzeni lat.
„Paterson”, Jim Jarkusch
Paterson, grany przez Adama Drivera, jest kierowcą miejskiego autobusu i poetą. Prowadzi uporządkowane życie, według schematów. Kocha swoją żonę, będącą jego przeciwnością, pełną szalonych pomysłów, która każdego dnia wpada na nowy plan na przyszłość. Mimo różnych charakterów, małżonkowie żyją w harmonii. Dni bohatera odmierza rutyna, codzienne wykonywane czynności. Wrażenia z każdego dnia przelewa w swoją poezję, którą czyta jedynie swojej żonie. Wskutek zbiegu okoliczności spokój Patersona ulega zakłóceniu, a życie zostaje wywrócone do góry nogami. „Paterson” w reżyserii słynnego Jarmuscha, dobitnie pokazuje piękno najzwyklejszych codziennych czynności – poezja chwil składających się w życie.
„Amelia”, Jean-Pierre Jeunet
Amelia, główna bohaterka, żyje sama w Paryżu, jednak jako marzycielka żyje też we własnym świecie. Pracuje w kawiarni, gdzie poznaje wiele osobliwych postaci. Mimo tego, od samego początku historii można wyczuć, że dziewczyna jest samotna i poszukuje bliższych relacji. Pewnego dnia bohaterka odkrywa, jak przyjemne jest pomaganie i uszczęśliwianie innych. Od tamtej pory właśnie to staje się jej głównym zajęciem. W czasie swojej „misji” poznaje równie nieśmiałego, jak ona sama, Nino i uświadamia sobie, że ciągle myśląc o innych, zapomniało o własnym szczęściu. „Amelia” to niezwykła i przewrotna komedia romantyczna. W tym wyjątkowym filmie groteska, surrealizm i ironia przeplata się z magią i bajkowością, wszystko przedstawione w oryginalnych ciepłych barwach.
FacebookInstagramTikTokX