„Już nie ma dzikich plaż”, czyli kultowe lato w PRL-u. Pamiętacie?

Prawo do wypoczynku w czasach socjalizmu przysługiwało każdemu obywatelowi, a od 1952 roku konstytucja zapewniała „możliwość zdrowego i kulturalnego wypoczynku dla coraz szerszych rzesz ludu pracującego miast i wsi”. Fundusz Wczasów Pracowniczych odgrywał kluczową rolę w realizacji tego prawa.

Letniemu wypoczynkowi towarzyszył smak konserw turystycznych, mielonek, szprotek i gotowanych jajek, które były obowiązkowym ekwipunkiem w podróży. Wakacyjny przydział nie był jednak długi, turnusy pracownicze obejmowały dwutygodniowe wyjazdy, resztę lata często spędzaliśmy „na podwórku”.

Oto kilka wspomnień kultowych PRL'owskich wakacji.