Za chuda, za gruba, zbyt sexy. Cynthia Nixon czyta manifest o trudach bycia kobietą

Presja nigdy się nie kończy

To, co na pierwszy rzut oka wydaje się nieskładnym zbiorem poleceń, jest elementem życia codziennego wielu kobiet. Post Rainville na Facebooku szybko zdobył popularności i w końcu został opublikowany pod tytułem „Bądź damą, mówili" na stronie autorki „Writings of a Furious Woman". Napisała go, będąc w bibliotece i przygotowując się na zajęcia w University of Vermont.

Słowa Rainville czyta Cynthia Nixon, aktorka, której sławę przyniosła rola Mirandy Hobbs w serialu „Seks w wielkim mieście". Nixon kandydowała na gubernatorkę stanu Nowy Jork, ale przegrała. Ma na koncie nagrody Tony i Emmy. Pokonała raka piersi i jest ambasadora organizacji „Susan G. Komen for the Cure". Po wieloletnim związku z profesorem angielskiego, Dannym Mozesem, w 2006 roku zadeklarowała się jako osoba biseksualna i po 6 latach od coming outu wzięła ślub z aktywistką Christine Marinoni. Musiało to wymagać nie lada odwagi. Warto przypomnieć, że mówimy o o czasach, w których seks w telewizji jeszcze szokował.

Wideo wyreżyserował Paul McLean. Zobaczcie poniżej:

One też już mają dość

Kobiety mają do zaoferowania dużo więcej, niż uroda czy zdolność do rodzenia dzieci. Wbrew temu, co im się często powtarza. Z tym zagadnieniem mierzy się m.in. popularny serial "Opowieści podręcznej" na podstawie książki Margaret Atwood. Pierwsza próba identyfikacji następuje już w dzieciństwie, gdy dziewczynki dostają lalki, a chłopcy klocki LEGO i plastikowe samochodziki. Potem mogą być kim chcą, o ile mieści się to w normach społecznych.

Sztuka ma coraz mniej cierpliwości do kategoryzowania kobiet. Wystarczy przypomnieć monolog głównej bohaterki, Lily, z „Assasination Nation", w którym recytuje: „Mów łagodniej. Krzycz głośniej. Bądź cichsza. Bądź pewna siebie. Bądź ciekawa. Nie bądź taka trudna. Bądź silna". To o tyle ciekawe, że film opowiada o polowaniu na dziewczyny oskarżone o spowodowanie wycieku danych na temat innych mieszkańców miasta Salem.

Innym ciekawym przykładem jest monolog Amy z „Zaginionej dziewczyny" Gillian Flynn. Bardzo wnikliwie odnosi się w nim do postaci cool girl gloryfikowanej w amerykańskim społeczeństwie. Cools girls piją piwo, znają się na żartach, są szczupłe, wykształcone, nie brzydzą się zjeść burgera, chętnie chodzą na mecze i są spełnieniem wszystkich męskich marzeń. Amy też udawała, że taka jest, ale w końcu miała tego dość i wyjechała, pozorując swoje porwanie.

Cool girls jest dużo więcej np. Jackie Burtkhart z „Różowych lat siedemdziesiąt", Andie z „Jak stracić chłopaka w 10 dni", Mikaela (Meghan Fox) z „Transformers" lub... Jennifer Lawrance.