Perełki kina francuskiego w 14 miastach Polski. Co obejrzeć na Przeglądzie Kina Francuskiego?

Autor: KB
08-06-20211 min czytania
Perełki kina francuskiego w 14 miastach Polski. Co obejrzeć na Przeglądzie Kina Francuskiego?
„Lato '85”
Kina otworzyły się, mamy nadzieję, na dobre, a to oznacza wewnętrzne podróże po całym świecie. W 14 kinach w całej Polsce wystartowała dwunasta edycja Przeglądu Kina Francuskiego, która potrwa do 25 czerwca, a w programie znalazły się m.in. filmy wybrane do festiwalu w Cannes czy Wenecji i wiele innych perełek. Co warto obejrzeć?
Lista kin biorących udział w przeglądzie:
Kino Pod Baranami, Kraków, 7-10 czerwca
Kino Muza, Poznań, 7-13 czerwca
Klub Żak, Gdańsk, 19-24 czerwca
Kino Nowe Horyzonty, Wrocław, 18-24 czerwca
CKF Stylowy, Zamość, 18-24 czerwca
Kino Muranów, Warszawa, 18-25 czerwca
Kino Forum, Białystok, 18-25 czerwca
Kino Światowid, Katowice, 18-25 czerwca
Kino- Galeria Charlie, Łódź, 18-25 czerwca
Awangarda 2, Olsztyn, 18-25 czerwca
Kino Pionier, Szczecin, 25 czerwca - 1 lipca
CSW kino Centrum, Toruń, 18-25 czerwca
MCSW Elektrownia, Radom, 25 czerwca- 3 lipca
Chatka Żaka, Lublin, 2-11 lipca
Pełny program znajduje się na stronie Kina Muranów oraz Instytutu Francuskiego. A na co warto zwrócić uwagę? Sprawdźcie:
1/7
DNA, reż. Maïwenn
Film reżyserki i modelki Maïwenn, która zasłynęła rolami u Luca Bessona („Leon Zawodowiec”, „Piąty element”), swojego późniejszego męża, to błyskotliwa komedia o tym, jak odpowiedni dobór słów wpływa na relacje międzyludzkie. W rolach głównych wystąpili Louis Garrel i Fanny Ardant. „DNA” zaprezentowano w selekcji ostatniego festiwalu w Cannes.
Weselny toast, reż. Laurent Tirard
Głównym bohaterem twórcy m.in. „Faceta na miarę” jest Adrien, 35-letni neurotyk przeżywający kryzys po rozstaniu z dziewczyną. Podczas rodzinnej kolacji mężczyzna dowiaduje się, że będzie musiał wygłosić przemówienie na weselu siostry, co jawi mu się jako koszmar. W dodatku jego bliscy wciąż prowadzą absurdalne rozmowy, których Adrien nie jest w stanie słuchać. Jak można się domyślić, Adrien rozpocznie poszukiwania wszelkich dróg, by uciec od panującego wokół niego zgiełku.
Żegnajcie głupcy, reż. Albert Dupontel
Laureat siedmiu tegorocznych nagród Cezara to tragikomedia o próbie naprawy błędów młodości z hipnotyzującą Viriginie Efirą („Miłość po francusku”) w roli głównej. Kiedy 43-letnia Suze Trappet dowiaduje się, że jest nieuleczalnie chora, postanawia odszukać dziecko, które była zmuszona oddać, gdy miała 15 lat. Kobieta na swojej drodze spotyka wypalonego zawodowo 50-latka oraz niewidomego archiwistę i niepoprawnego optymistę pana Blina, wspólnie z którymi rozpoczyna spektakularne i nieprawdopodobne poszukiwania.
Lato ‘85, reż. François Ozon
Namiętny romans na malowniczym francuskim wybrzeżu w klimatycznych latach 80-tych, a do tego utwory The Cure i Roda Stewarta w tle. François Ozon („Basen”, „Młoda i piękna”) stworzył piękną opowieść o dojrzewaniu, gdzie zwinnie przeplata wątek romantyczny między szesnastoletnim Alexisem a posągowo pięknym i pewnym siebie Davidem z akcentami kryminalnymi, podsycając atmosferę tajemnicy oraz skalę nastoletnich emocji.
Podróż po historii kina francuskiego
Słynny francuski reżyser Bertrand Tavernier („Kapitan Conan”, „Księżniczka Monpensier”, „Pościg we mgle”) opowiada o francuskim kinie.
– Praca obywatela i szpiega, badacza i malarza, kronikarza i człowieka żądnego przygód, tak doskonale opisało ją wielu autorów – od Casanovy po Gillesa Perraulta. Czyż nie jest to piękna definicja zawodu reżysera filmowego? Tak właśnie chcielibyśmy określić Renoira, Beckera, Vigo, twórcę „Atalanty”, Duviviera, a także Truffauta czy też Demy’ego. Również Maksa Ophülsa i Bressona. Oraz reżyserów mniej znanych, takich jak Grangier, Gréville czy Sacha, którzy jedną sceną lub jednym filmem rozpalają emocje, wydobywają zdumiewające prawdy. Chciałbym, aby ten film był wyrazem wdzięczności dla tych wszystkich reżyserów, scenarzystów, aktorów, muzyków, którzy pojawili się w moim życiu. Pamięć ogrzewa: ten film jest niczym wiaderko węgla na zimowe wieczory – mówi Bertrand Tavernier.
Gagarine, reż. Fenny Liatard, Jeremy Trouilh
To przebój w Cannes, którego akcja rozgrywa się na ogromnym osiedlu Cite Gagarine znajdującym się na przedmieściach Paryża. Wybudowano je na początku lat 60-tych na cześć kosmonauty Jurija Gagarina, a rok temu zaczęto burzyć. Zdarzenia, które obserwujemy na ekranie, mają miejsce tuż przed demolką, gdy mieszkańcy są jeszcze pełni wiary w to, że ich domy uda się uratować.
Powrót, reż. Jessica Palud
„Powrót” nagrodzono za najlepszy scenariusz w sekcji Orizzonti na festiwalu w Wenecji. To opowieść o Thomasie, który na wieść, że jego matka umiera, po latach wraca do rodzinnej wsi w południowo-wschodniej Francji. Na miejscu okazuje się jednak, że zerwane więzi trudno będzie naprawić, ale przyjazd przyniesie ze sobą okazję nawiązania zupełnie nowej relacji.
FacebookInstagramTikTokX