Filmy, podobnie jak sztuka, odgrywają ważną rolę w naszym słowniku wizualnym. Ostatecznie, kamery i pędzle spełniają ten sam cel: przedstawianie rzeczywistości podobnej do naszej lub takiej, której w żadnym innym przypadku nie bylibyśmy w stanie zobaczyć. Poznajecie te prace?
Kinematografia jest prawdopodobnie najbardziej przenikającą się z wszelkimi kulturalnymi sferami dziedziną. Filmy dostają nagrody za ścieżki dźwiękowe, charakteryzacje, zdjęcia czy scenografię, które czasami stają się wręcz najważniejszymi ich elementami. To jednak tylko namiastka tego, czym twórcy filmowi się inspirują. Scenariusze są bowiem badzo często przesycone nawiązaniami do znanych dzieł sztuki.
Operatorzy kamery, fotografowie czy reżyserzy szczególnie często inspirują się ujęciami malarskimi przy tworzeniu własnych kadrów, bądź podziwiają artystów na tyle, by umieścić ich prace we własnych produkcjach.
Oto kilka przykładów filmowych inspiracji sztuką.
To jedna z kultowych komedii romantycznych lat 90., stosunkowo mało osób zwraca uwagę na zawarty w nim wątek pewnego malarskiego dzieła – „La Mariee” Marca Chagalla. Obraz pojawia się w dwóch scenach: pierwszą z nich jest poranna rozmowa w kuchni Williama Thackera, właściciela księgarni przy Notting Hill granego przez Hugh Granta. Gdy rozmówczyni mężczyzny, aktorka Anna Scott (Julia Roberts) zauważa na jego ścianie reprodukcję dzieła malarza, wywiązuje się między nimi dialog, który stał się jednym z najbardziej pamiętnych z całego filmu.
– [patrząc na obraz] Wydaje się, że taka w odczuciach powinna być miłość – płynąca przez ciemnoniebieskie niebo. – Z kozą grającą na skrzypcach? – O tak, szczęście nie jest szczęściem bez grającej na skrzypcach kozy.
Dzieło pojawia się po raz drugi, gdy Anna daje je w prezencie londyńskiemu właścicielowi księgarni, tym razem jest to oryginał. Jak wiemy z wypowiedzi reżysera filmu, była to jednak kopia, na której stworzenie musieli wyrazić zgodę obecni właściciele obrazu. Roger Michell wspomniał o tym w wywiadzie dla „Entertainment Weekly” dodając, że jest fanem Chagalla oraz, że to dzieło „obrazuje tęsknotę za czymś, co zagubione”.
