10 filmów, które warto zobaczyć podczas trwającego Warszawskiego Festiwalu Filmowego
17-10-2019 • 1 min czytania
Kadr z filmu "Spleceni"
Za nami pierwsza połowa 35. Warszawskiego Festiwalu Filmowego, co jest idealną okazją do zrewidowania obejrzanych filmów. W tym roku program obfituje w obrazy osadzone w świecie narastających konfliktów, przypomina nam historie, które mają ostrzegać przed powtórzeniem tych samych błędów, by ustrzec nas przed katastrofą. Nie brakuje również perypetii damsko-męskich o różnym balansie charakterów, a także typowo tradycyjnych kulturowo produkcji. Sprawdźcie, które filmy dotychczas podobały nam się najbardziej, a tutaj dowiecie się, czy i gdzie jeszcze je zobaczycie. Mamy nadzieję, że chociaż część z nich trafi do ogólnopolskiej dystrybucji.
1/10
1. Syn
Znakomity "Syn" ("A son") tunezyjczyka Mehdi Barsaoui. Tunezyjsko-francuski dramat psychologiczny trzyma w napięciu od pierwszych minut. Gdy główni bohaterowie, tunezyjskie małżeństwo po dłuższym pobycie w Europie i reprezentujący wyraźnie europejski system wartości (mąż zdecydowanie lepiej niż językiem arabskim posługuje się francuskim) podróżują z synem samochodem, wiemy, że musi wydarzyć się coś niedobrego. Ale to ostatni raz w filmie, gdy przeczuwamy dalszy rozwój wypadków. Później jesteśmy coraz bardziej zaskakiwani, choć przecież ta historia jest zupełnie uniwersalna i mogłaby się wydarzyć wszędzie, niezależnie od miejsca i czasów. A jednak właśnie dlatego, że wydarzyła się w Tunezji latem 2011 roku, gdy w sąsiedniej Libii również rozpoczyna się rebelia nazwana później "Arabską wiosną ludów", wybory, przed którymi stają nasi bohaterowie, nabierają szczególnego znaczenia. I długo po zakończeniu filmu pozostawiają nas w poczuciu pytania, jak zachowalibyśmy się w podobnej sytuacji.
2. And then we danced
Niezwykłym filmem jest również gruziński "And then we danced". To opowieść o wchodzeniu w dorosłą miłość - uczuciowo i seksualnie - w nieustannym rytmie gruzińskich melodii i piosenek, opowiedziany w niezwykły sposób, pełen kolorów, emocji i energii, tak charakterystycznej dla Gruzinów. Głównymi bohaterami są młodzi tancerze Narodowego Baletu w Tbilisi, którzy gdy nadarzy się okazja, starają się o wejście do głównego zespołu baletowego. Ale prawdziwą walkę stoczą w grze o poznanie i odkrycie swoich własnych marzeń, uczuć i emocji. To jednocześnie doskonały portret zmagań tradycji i nowoczesności. Gruzja wydaje się znakomitą do tego areną.
3. Kudłata historia
O tym, co może się wydarzyć u fryzjera, opowiada irańska "Kudłata historia". Kamera nie opuszcza zakładu zatrudniającego trzech fryzjerów, z których każdy ma inne marzenia, choć żaden nie chciał zostać fryzjerem. A jednak to nie akcja ani opowieść jest tutaj najważniejsza. Ten film powstał z miłości do kina - wyznawana zarówno przez reżysera obrazu, jak i jego twórców. Będzie to zwariowana i wybuchowa (dosłownie) uczta dla wszystkich, którzy kochają kino. Dodatkowo można zabawić się w odgadywanie cytatów z historii kina, których w filmie debiutującego Homayouna Ghanizadeha (nagroda za najlepszy debiut irański na festiwalu Fajr w Teheranie) jest od liku, od "Casablanki" zaczynając.
4. Po Monachium
W dokumentach film "Po Monachium" robi duże wrażenie. Wydaje się, że wydarzenia związane z zamachem na sportowców izraelskich podczas igrzysk olimpijskich w Monachium zostały już opowiedziane na wszelkie możliwe sposoby - dokumentalnie i fabularnie. Tymczasem Kanadyjka, Francine Zuckerman, znalazła zupełnie nowe podejście i opowiedziała historię zamachu widzianą oczami kobiet - żon, córek i kobiet, które również brały udział w igrzyskach w 1972. Nie zobaczymy żadnych nowych materiałów archiwalnych ani nie odkryjemy nowych faktów, ale dużo lepiej zrozumiemy, dlaczego walka o pamięć o poległych i upamiętnienie tych tragicznych wydarzeń przez cały świat - także sportowy i polityczny - jest tak ważna dla wszystkich, nie tylko dla Izraela.
5. Stracone wakacje
Bardzo "sundance'owe" kino amerykańskie w "Straconych wakacjach". Kiedy zaczyna się dorosłość? W jakim wieku? Czy mamy w niej uwzględnić nasze marzenia i szkolne miłości czy te już na zawsze pozostaną tylko tęsknotami? Czy trzydziestka to jakaś cezura czy tylko liczba? Słodko-gorzka historia toczy się szybko i bez planu, którego z pewnością nie mają bohaterowie tej opowieści, ale dzieje się to z korzyścią dla fabuły. Reżyserzy i scenarzyści w osobach braci Matthews musieli mieć niezły ubaw, wymyślając rozwój wypadków. Wejście w dorosłość okazuje się trochę bardziej skomplikowane niż młodzieńcza miłość bez zobowiązań. Pozostaje tęsknota, więc zawsze można spróbować. Zwłaszcza, jeśli pod ręką są narkotyki, zabawa i seks. Film dodatkowo świetnie łączy Allenowskie kontemplacje nad życiem z absurdami i humorem doskonale znanymi z filmów braci Coen.
6. Pewnego razu w Trubczewsku
Film co najmniej godny polecenia, czyli rosyjskie "Pewnego razu w Trubczewsku". Opowiada jedną z tych zupełnie zwykłych hitorii, których doświadczamy setki albo tysiące każdego dnia. Ta historia mogłaby też wydarzyć się w Pułtusku czy Olecku, ale wydarzyła się w powiatowej Rosji. Uśmiechamy się pod nosem, obserwując zdecydowane kobiety i mężczyznę niezdolnego do podjęcia "męskiej" decyzji, śmiejemy się już pełną gębą ze sposobu, w jaki reżyserka Larisa Sadilova pokazała atmosferę społeczności obserwującej lokalną aferę obyczajową, i podziwiamy z otwartymi ustami scenę kuszenia głównej bohaterki. To po prostu trzeba zobaczyć samemu.
7. Spleceni
Pełnometrażowy debiut greckiego reżysera Minosa Nikolakakisa przenosi nas w baśniowe światy legend i swobody obyczajów kulturowych postawionych w kontrze do współczesnego racjonalizmu i porządku. Poznajemy lekarza Panosa, który po śmierci ojca opuszcza metropolię, by osiąść i praktykować w niewielkiej wiosce położonej u skraju lasu. Dosyć szybko przekonujemy się, że las skrywa "grzechy" mieszkańców wsi. Ich uosobieniem jest dziewczyna o imieniu Danae, zwodząca do swojego domku z drewna kolejnych mężczyzn, którzy nie są w stanie się jej oprzeć, intrygująca niebywałą przypadłością - fragmentami kory drzewnej na skórze, a także słownictwem z innej epoki. Jednak pod pozorem niewinnej dziewczyny, posiadającej naturalną więź z otaczającym ją lasem, ubranej w zwiewną białą sukienkę, skrywa się osoba wysysająca z ludzi energię (można się zaśmiać, że ten film to niejako satyra na relacje damsko-męskie). Nie inaczej dzieje się w przypadku Panosa, choć dopiero jego wrażliwość i dobroć zdają się poruszyć dawno zamknięte serce dziewczyny. "Spleceni" bardzo dobrze łączą mistyczne, starożytne światy zbudowane na kulcie natury i pierwotnych instynktach ze współczesną wszechobecną logiką i ładem.
8. Mystify: Michael Hutchence
Dokument przedstawia życie i śmierć lidera legendarnej grupy popowej INXS, która w latach 80. zapełniała największe powierzchnie koncertowe na świecie. Michael Hutchence, autor tekstów, wokalista zespołu i tytan pracy, który dorastał jako nieśmiały chłopiec, właśnie na scenie zdobył pewność siebie, która zapewniła mu status boga seksu i rocka. Ta etykietka nie stłumiła jednak ogromnych pokładów wrażliwości muzyka, które z czasem dawały o sobie coraz dobitniej znać. Bycie gwiazdą to jedno, ale bycie artystą to już zupełnie co innego. Zmagania z wyrwaniem się z szufladki, do której wrzucili go fani, a także z własną emocjonalnością, świetnie pokazują rozmowy reżysera filmu, Richarda Lowensteina, z rodziną Hutchence'a, jego kochankami (m.in. supermodelką Heleną Christensen czy młodziutką Kylie Minogue), przyjaciółmi i współpracownikami, a także archiwalne nagrania, które udało się zdobyć na potrzeby dokumentu. "Mystify: Michael Hutchence" to rewelacyjny obraz dwoistej osobowości - magnesu na kobiety, podziwianego przez mężczyzn, którzy chcieliby być tacy jak on, jednocześnie obdarzonego (a może skazanego?) duszą poety.
9. Lalka
W latach 90. Algieria nie była bezpiecznym miejscem dla młodych dziewczyn z wielkimi marzeniami. Środki bezpieczeństwa pełniły rolę symboliczną, broń mógł dostać każdy, a samosądy były na porządku dziennym. W takiej rzeczywistości przyszło żyć urodziwej Nedjmie, która każdą wolną chwilę spędza na projektowaniu i szyciu. Radosne śmiechy przeplatają się tutaj ze świstem kul, zaś kontrastem do głośnej muzyki jest odgłos przeładowywanego karabinku. Symbolem buntu staje się organizowany przez główną bohaterkę pokaz mody. Dziewczyny mają silne pragnienia życia, chcą żyć, zostać i walczyć, choć każde pójście na imprezę czy nawet założenie za krótkiej spódniczki może kosztować je życie. To porywająca opowieść o przyjaźni, ambicji i godności ludzkiej, która pozwala docenić przywilej życia w kraju, w którym kobiety mają możliwość wyboru.
10. Judy i Punch
Makabryczna baśń z czarującą Mią Wasikowską to prawdziwa jazda bez trzymanki. Judy i Punch są małżeństwem, które zyskało sławę dzięki wędrownemu teatrowi marionetek. Mieszkają w przerysowanym, zabobonnym miasteczku, a ich ambicja przegrywa w starciu z rzeczywistością. Dopiero dramatyczne wydarzenia pomogą bohaterom wybudzić się z letargu i zdecydować, jaką rolę chcą odegrać w tej historii. "Judy and Punch" to błyskotliwy obraz o ludzkich przywarach i odwiecznej walce dobra i zła, w którym brutalnej przemocy towarzyszy znakomity, czarny humor.
