Na każdą z nich składa się kilka niezależnych od siebie czynników – np. w kategorii „bezpieczeństwo” znalazło się zdrowie psychiczne mieszkańców, poziom szczęścia, jakość opieki zdrowotnej, akceptacja dla LGBT+ i bezpieczeństwo na ulicach – a każdy z nich określany jest na skali 0-10.
Miastem, w którym żyje się najlepiej na świecie, okazał się Rejkiawik (Islandia), z wynikiem 112,32. Drugie na liście są Helsinki (Finlandia), które oceniono na 110,39, a trzecie Oslo (Norwegia), z wynikiem 109,63. Po piętach depcze im Kopenhaga (Dania), osiągając 109,39.
Na niechlubnym podium miast, w których żyje się najciężej, znalazły się natomiast: Kapsztad (RPA) z wynikiem 57,13, Stambuł (Turcja) z 61,15 i Nowe Delhi (Indie) – 62,02.
Warszawa jest na tej liście 34. – z wynikiem 88,15 – ale pod jednym względem znacząco odstaje od reszty miast znajdujących się w pierwszej 40. Stolica Polski okazała się 7. najmniej tolerancyjnym dla osób LGBT+ miastem na świecie – z wynikiem 1,73, porównywalnym jedynie z Bukaresztem (Rumunia) i Kuala Lumpur (Malezja).
Najbardziej tolerancyjnym miastem okazał się islandzki Rejkiawik, który osiągnął 10 na 10 możliwych punktów, z „całkowitą równością prawną oraz mocną reprezentacją w parlamencie i mediach”, a najmniej – Dżakarta (Indonezja), gdzie opinia publiczna promuje kryminalizację homoseksualizmu.
Na liście 10 najbardziej tolerancyjnych i najbezpieczniejszych dla osób LGBT+ miast znalazły się:
Na najmniej tolerancyjnych i najniebezpieczniejszych dla osób LGBT+ miast znalazły się:
