Jest pierwszą damą psychodelii i najdroższą żyjącą artystką. Na pojedynczej wystawie potrafi zgromadzić 75 tys. zwiedzających, a jej obsesja na punkcie groszków znana jest jak świat długi i szeroki – nawet ci, którzy nie znają jej twórczości, pewnie widzieli na Instagramie przynajmniej jeden z jej Nieskończonych pokoi.
Jej sztuka przybrała z czasem wymiar autoterapii i choć jej twórczość można rozumieć jako kompulsyjną, należy mieć na uwadze, że Kusama nie jest turystką w spreparowanych przez siebie syntetycznych krajobrazach. Jest ich stałym bywalcem i doskonałym przewodnikiem po nich. Jej ciało, wózek inwalidzki i każdy obiekt, który sobie upodoba albo zawłaszczy, z czasem pokrywają się groszkami.
Nietrudno zgadnąć, że po przeprowadzce do Nowego Jorku szybko znalazła wspólny język z hippisami. Stała się duchową przewodniczką i szamanką z gronem wiernych wyznawców. Organizowała wystawy i orgie, zwróciła się też ku awangardowym performensom: w 1986 udzieliła ślubu parze jednopłciowej, ubranej w stroje, które zaprojektowała, a w trakcie wojny w Wietnamie napisała list otwarty do prezydenta Nixona oferując mu ezoteryczny seks w zamian za zakończenie wojny.
Dziś przed jej wystawami wciąż gromadzą się tłumy. W 1993 roku była pierwszą Japonką reprezentującą swoje państwo na Biennale w Wenecji. W 2006 roku została nagrodzona nagrodą Praemium Imperiale, nazywaną Noblem w dziedzinie sztuki, przez Japoński Związek Artystów. W 2008 roku jej najdroższa praca została sprzedana za 5,1 mln dolarów, co stanowi rekordową cenę za pracę żyjącej artystki.
Jej obecna rezydencja w szpitalu psychiatrycznym sprawia, że nie musi martwic się o posiłki, finanse, sprzątanie, ani wywiady. Obecnie po drugiej stronie ulicy znajduje się jej pracownia, w której artystka spędza 6 dni w tygodniu – każdej nocy wraca do szpitala.
