

Instalacja powitała przybyłych na oficjalnym otwarciu tegorocznego New Art Dealers Alliance. Nie jest to pojedyncza praca, a zapowiedź nadchodzącej wystawy projektu cyfrowego „1-800 Happy Birthday” stworzonego w 2020 roku.
2020 był rokiem pełnym społecznych konfliktów czy buntów, zaczynając od tych spowodowanych polityką poszczególnych krajów w dobie pandemii, po ruch Black Lives Matter, bardzo zdynamizowany przez morderstwo George’a Floyda 25 maja tego roku. Ujście dla swoich frustracji czy refleksji wobec tych problemów, wiele artystek i artystów znalazło w sztuce, czyniąc je jednymi z najczęściej poruszanych przez wszelkie jej formy. „1-800 Happy Birthday” to projekt stworzony przez studio kreatywne Even/Odd, mający upamiętniać życia czarnoskórych obywateli Ameryki, którzy zostali zabici przez policję.
Pomniki upamiętniające członków mniejszości społecznych czy prześladowanych grup powstają na bieżąco. Czasem zupełnie odbiegają one od form tradycyjnych i oczywistych, tak jak na przykład amsterdamski Homomonument, będący dedykowanymi dręczonym lub mordowanym ze względu na swoją orientację osobom homoseksualnym trzema granitowymi, różowymi trójkątami na brzegu kanału Keizersgracht. Również instalacja z NADA, stanowiąca „odświeżoną” rzeczywistą budkę telefoniczną, jest pewnego rodzaju pomnikiem ku pamięci, a także metaforyczną linią kontaktu pomiędzy światem żyjących a ofiarami policji.
Instalacja nie jest jedynie ozdobionym przedmiotem z dopisaną symboliką. Odtwarzane są z niej także nagrania rodzin i przyjaciół zamordowanych członków społeczeństwa, wraz z nagraniami dyskusji na tematy ciągle widocznego w Ameryce rasizmu oraz agresji policji. Co ważne, wypowiedzi bliskich osób, którym dedykowany jest projekt, mają wydźwięk raczej celebrujący ich życia aniżeli stawiający je na miejscu ofiar - są to w końcu życzenia urodzinowe. Wśród nagrań pojawiają się także treści o zabarwieniu aktywistycznym.
We wrześniu w przestrzeni studia Worthless na Brooklynie odwiedzić będzie można już nie jedną budkę telefoniczną, a dwanaście, powiązanych w jedną tematyczną wystawę za pomocą specjalnie wyreżyserowanych filmów oraz mnóstwa życzeń i nagrań z poczty głosowej. Co ważne, nagranie takie można będzie stworzyć samemu, życząc komukolwiek z zamordowanych i celebrowanych tam osób czegokolwiek chcemy. Jeśli nie na wystawie, to w archiwum online projektu, dokładając swoją cegiełkę do nowojorskiej wystawy skądkolwiek chcemy.