Z początkiem lipca Niemcy objęły prezydencję w Radzie Unii Europejskiej. Z tej okazji Goethe-Institut wpadł na pomysł zainicjowania symbolicznej akcji artystycznej, aby razem z partnerami wybudować w różnych miastach Europy mury z drewnianych klocków, które następnie każdy będzie mógł wziąć ze sobą do domu. „Znikający mur” to instalacja z klocków zapisanych przeróżnymi cytatami nadesłanymi przez mieszkanki i mieszkańców Europy. Są to między innymi fragmenty piosenek, wierszy, cytaty z ulubionych filmów, powieści i pism filozoficznych. Projekt nie tylko spaja napisy wygrawerowane na małych klockach, lecz także prezentuje językową i duchową różnorodność naszego kontynentu oraz bogactwo europejskiej kultury.
Bez sztucznych granic
Znikające klocki symbolizują zanikanie muru, który utożsamiany jest ze sztucznie budowanymi granicami dzielącymi społeczności, narody, wspólnoty i zwykłych ludzi. Wystawa pokazuje, że dzięki wspólnemu wysiłkowi bariery i uprzedzenia mogą łatwo zniknąć. Symboliczna instalacja interaktywna świadczy o dokładnym przemyśleniu inicjatywy przez Goethe-Institut. Projekt „Znikający mur” otrzymał wsparcie Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec.
Gdzie można zobaczyć „Znikający mur”?
Mur o dwóch metrach wysokości i pięciu metrach długości będzie w trzech miastach w Polsce. Goethe-Institut w każdym miejscu przygotował aż 6000 klocków z cytatami dla odwiedzających. W sierpniu i we wrześniu – kolejno w Poznaniu, Gdańsku i Warszawie – w licznie uczęszczanych miejscach przestrzeni miejskiej będzie można zobaczyć interaktywną instalację „Znikający mur”.
24 – 27 sierpnia / Poznań, Pl. Wolności
30 sierpnia – 1 września / Gdańsk, Długi Targ
18 - 20 września / Warszawa, Bulwary nad Wisłą
Równolegle do prezentacji w Polsce, ekspozycja będzie pokazywana w Belgii, Niemczech, Holandii, Wielkiej Brytanii/Irlandii Północnej, Hiszpanii, Grecji, we Włoszech oraz na Cyprze i Litwie. Zachęcamy do wzięcia udziału w projekcie. Łączmy się, a nie dzielmy! Zdaje się, że tego potrzeba nam teraz bardziej niż kiedykolwiek.
/tekst: Julia Januszyk/
