Krzysztof Warlikowski, wybitny polski reżyser i dyrektor artystyczny Nowego Teatru w Warszawie, jest jedną z najznamienitszych postaci na polskim i europejskim firmamencie teatralnym. Wizjoner, erudyta i prowokator, twórca m.in. „(A)pollonii”, „Tramwaju” i „Wyjeżdżamy”, właśnie został uhonorowany Złotym Lwem za całokształt twórczości na Biennale w Wenecji.
„Symbol postkomunistycznego teatru”
Krzysztof Warlikowski jest pierwszym Polakiem, którego nagrodzono Złotym Lwem w dziedzinie teatru. W 2017 roku Srebrnego Lwa dla obiecujących twórców otrzymała Maja Kleczewska, a nagrodę dedykowała rodakom demonstrującym na ulicach w obronie demokracji.
Warlikowski demokratyzuje teatr. Do swoich realizacji angażuje publiczność, czyniąc ją częścią procesu dochodzenia do sensów i znaczeń. Tworzy platformę do debaty, której rezultat nigdy nie jest z góry przesądzony. Ta postępowość łączy się jednak z zamiłowaniem do eksplorowania współczesnych możliwości tragedii antycznej.
Nagrody zostaną wręczone w lipcu podczas 49. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego w Wenecji. W trakcie wydarzenia zaplanowano pokaz spektaklu Nowego Teatru „Wyjeżdżamy” w reżyserii Warlikowskiego. Z kolei najnowszy spektakl twórcy, „Odyseja. Historia dla Hollywoodu” na podstawie „Powieści dla Hollywoodu” i „Króla kier znów na wylocie” Hanny Krall, inspirowany „Odyseją” Homera, będzie miał premierę w kwietniu.
Zasłużone uznanie
Warlikowski urodził się w 1962 roku w Szczecinie. Dyplom reżyserski zdobył na Wydziale Reżyserii Dramatu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie w 1993 roku, a jego pierwsze realizacje to „Hamlet” zrealizowany w Tel Awiwie (1997) i Warszawie (1999), „Poskromienie złośnicy” (Warszawa, 1998) oraz „Burza (Stuttgart, 2000; Warszawa, 2003). Później przyszedł czas na dramat antyczny (m.in. „Elektrę” Sofoklesa w 1997 roku i „Bachantki” Eurypidesa w 2001 roku) oraz współczesny (np. „Zachodnie Wybrzeże” Bernarda-Marie Koltèsa w 1998 roku). W 1999 roku reżyser rozpoczął kilkuletnią współpracę z Teatrem Rozmaitości (dzisiaj TR Warszawa), realizując siedem spektakli („Hamlet”, „Oczyszczeni”, „Bachantki”, „Dybuk. Między dwoma światami”, „Burza”, „Krum”, „Anioły w Ameryce”), które zaproszono na międzynarodowe festiwale i do różnych ośrodków teatralnych m.in. do Madrytu, Nowego Jorku, Paryża, Edynburga czy Seulu. W 2000 roku artysta zadebiutował jako reżyser operowy, przygotowując w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie prapremierę opery Roxanny Panufnik „The Music Programm”. Z kolei od 2008 roku kieruje założonym wraz z grupą stałych współpracowników Nowym Teatrem w Warszawie. Jego pierwsza premiera w tym miejscu to „(A)pollonia” oparta na tekstach m.in. Ajschylosa, Johna Maxwella Coetzee’ego, Eurypidesa, Hanny Krall i Jonathana Littella. Z kolei „Tramwaj” według „Tramwaju zwanego pożądaniem” Tennessee Williamsa to koprodukcja Nowego Teatru i paryskiego Théâtre de l’Odéon z Isabelle Huppert i Andrzejem Chyrą w rolach głównych.
