„Uwielbiam tę jego adaptację. Dylan znakomicie rozumie, w jaki sposób ta historia w równym stopniu dotyczy tego, co związane z domem, niezręcznego humoru i zabawnych, codziennych, rutynowych czynności, jak i niewytłumaczalnego gniewu i bólu. W postaci Kruka powołał do życia coś dzikiego. Filmowego potwora, jakiego kino jeszcze nie widziało”.