Film

Woody Allen wybrał pięć filmów swojego życia

Autor: Agnieszka Sielańczyk
01-12-2025
Ładowanie...
Woody Allen wybrał pięć filmów swojego życia
fot. materiały prasowe
Głosowanie brytyjskiego magazynu „Sight and Sound”, które od 1952 roku co dziesięć lat zbiera opinie najważniejszych twórców i krytyków świata, to coś więcej niż zabawa w „najlepsze kino wszech czasów". To raczej mapa, które pokazuje, co tak naprawdę kręci największych w tej branży.
Allen wybrał dziesięć tytułów bez wahania. Nie było tu miejsca na sentyment ani autopromocję, żaden z jego własnych filmów nie pojawił się na liście. Zamiast tego reżyser wyłożył karty na stół i pokazał, co tak naprawdę ukształtowało jego DNA jako twórcy filmowego.
Oto 5 filmów życia Woody'ego Allena.
1/5
„Złodzieje rowerów”, reż. Vittorio De Siki
Neorealistyczny manifest o włoskim robotniku, który traci jedyny środek do życia. Surowy, bezkompromisowy, pozbawiony patosu. Wszystko, czym później stanie się Allen w swoich najlepszych dramatach.
„Siódma pieczęć”, reż. Ingmar Bergman
Film, który Allen cytował, parodiował i do którego wracał w niemal każdym wywiadzie przez pięć dekad. Śmierć grająca w szachy z rycerzem to obraz, który Brooklyn boy zobaczył jako nastolatek i który zmienił jego pojęcie o tym, czym może być kino.
„Dyskretny uroki burżuazji”, reż. Luis Buñuel
Surrealistyczna farsa, w której grupa burżujów nie może zjeść obiadu, bo ciągle przeszkadzają im absurdalne okoliczności. Allen uwielbiał ten film za to, jak łączy absurd z krytyką społeczną. To klasowa komedia bez wykrzykników, z której wychodzi się z uczuciem, że wszystko jest śmieszne i przerażające jednocześnie.
„Obywatel Kane”, reż. Orson Welles
Allen nigdy nie udawał, że interesują go odkrycia. Interesowała go precyzja. Welles stworzył coś, co działa na każdym poziomie: montaż, zdjęcia, narracja, ambicja. To lekcja filmowej architektury, którą Allen wchłonął, ale nigdy nie naśladował wprost. Jego Manhattan z 1979 roku to nie Kane, ale bez Wellesa nie byłoby tego czarno-białego hołdu dla Nowego Jorku.
„Rashōmon”, reż. Akira Kurosawa
Film, który rozbił linearną narrację na kawałki i pokazał, że prawda zależy od punktu widzenia. Allen powtórzył ten trik w odwrócony sposób — jego filmy często pokazują różne wersje tego samego związku, tylko bez efektownych retrospekcji. U niego wszystko dzieje się w jednej czasoprzestrzeni, ale postaci widzą siebie nawzajem przez różne filtry.
FacebookInstagramTikTokX

Polecane

Lata 90. były tak dobre, jak je pamiętasz. Naukowcy potwierdzają

Lata 90. były tak dobre, jak je pamiętasz. Naukowcy potwierdzają

Małżeństwa jednopłciowe akceptowane w Polsce – wyrok TSUE nie zostawia wątpliwości

Małżeństwa jednopłciowe akceptowane w Polsce – wyrok TSUE nie zostawia wątpliwości

Ten serial podbił serca fanów medycznych dramatów. Jest znakomity [TRAILER]

Ten serial podbił serca fanów medycznych dramatów. Jest znakomity [TRAILER]

Śmierć w trakcie rytuału. Neoszamani to plaga naszych czasów

Śmierć w trakcie rytuału. Neoszamani to plaga naszych czasów

Mads Mikkelsen ma 5 ulubionych filmów. Wśród nich jeden polski

Mads Mikkelsen ma 5 ulubionych filmów. Wśród nich jeden polski

asthma: „Dla mnie sztuka zawsze jest o dzieleniu się” [WYWIAD]

asthma: „Dla mnie sztuka zawsze jest o dzieleniu się” [WYWIAD]