Włosy z kryształu i łzy z diamentów. Cyfrowa moda Shan Huy

Jedną z propagatorek nowych technologii jest Shan Hua - pochodząca z Chin projektantka, cyfrowa graficzka i rzeźbiarka. Prace Huy reprezentują szeroki przekrój mediów czy stylów: od krótkich filmów nagrodzonych na Festiwalu Filmowym w Cannes, do edytorialów tworzonych dla Vogue’a, artystka nie odrzuca żadnego wyzwania.

Ruch kontra dotyk: nowe metody komunikacji

Może się wydawać, że przez brak możliwości dotyku, media modowe tworzone wirtualnie są uboższe lub mniej interesujące. Nic bardziej mylnego: artyści związani z technologiami rozszerzonej rzeczywistości (AR) czy wirtualnej rzeczywistości (VR) pozwalają wyobraźni krążyć i znajdują nowe środki wyrazu.

Dla Shan, kluczowe są ruch i zabawa grawitacją. Postaci z jej filmów, na przykład Tornado z „They”, mają cechy, które nigdy nie spełniłyby się na Ziemii. Kryształowe włosy? Czemu nie. Wirujące pasma lodu służące za sukienkę? Proszę bardzo.

Co jednak istotne, artystka ożywia także dwuwymiarowe media. W ostatnim edytorialu, stworzonym dla chińskiego Vogue’a, Hua tworzyła grafiki dla współpracy magazynu z ikonicznymi markami takimi jak Bvlgari czy Van Cleef & Arpels. Powstałe minimalistyczne i opływowe kształty przywołują z jednej strony starożytne dzieła, a z drugiej – nienazwane jeszcze kamienie. - Zainspirowałam się antycznymi rzeźbami i obiektami - mówi Hua. - Dla mnie, te legendarne klejnoty są jak rzeźby sprzed tysięcy lat: dają nam historie o miłości, przyjaźni i filozofii, a to wszystko tu i teraz.

Bajka w bajce: nowa era narracji

Historie Shan Huy są dowodem na to, że nowoczesne technologie nie oznaczają zupełnej globalizacji kultury. Artystka często posługuje się stylami narracyjnymi wyniesionymi z chińskiej tradycji opowiadania historii: używa kompozycji szkatułkowej, czy wschodnioazjatyckiego stylu komedii, gdzie absurd skontrastowany jest z filozofią. W krótkim filmie „The Novelist”, który wystawiany był na prestiżowej wystawie Forces of Fashion w Szanhgaju, poprzez powtarzające się epizody pisania, artystka opowiada o różnych rodzajach pożegnań: od kończących się spotkań towarzyskich, poprzez odejście związane ze śmiercią, aż do wymierania gatunków.

Balans generalnie powtarza się w pracach Huy: artystkę inspirują symbiotyczne relacje znajdowane w naturze, a środowisko i egzystencja są dla niej kluczowymi obszarami odniesień.

tekst: Iga Trydulska