„White Belt”: dokument o Monice „Jac” Jagaciak powalczy o nagrodę na Tribeca Film Festival

Program krótkich metraży tegorocznej edycji festiwalu wyróżnia „White Belt” jako jeden z tytułów przewodnich sekcji dokumentalnej. Film śledzi losy polskiej supermodelki Moniki „Jac” Jagaciak i znalazł się w programie obok takich tytułów jak „Kiloran Bay" z Alanem Cummingiem i „General Admission” z Niną Dobrev.

Tribeca odbywa się w Nowym Jorku w dniach 3–14 czerwca 2026 roku i zaprezentuje w tym roku 118 filmów fabularnych oraz 86 krótkometrażowych. Sekcja shortów nie jest na tym festiwalu żadnym marginesem, program może pochwalić się 13 nagrodami Akademii Filmowej i 25 nominacjami do Oscara, a wśród filmowców, których Tribeca wyprowadziła na wielki ekran, są Ryan Coogler, Domee Shi i Ben Proudfoot.

Słowo „kariera” w przypadku Moniki Jagaciak-Jankic nie oddaje skali doświadczenia. Urodzona 15 stycznia 1994 roku w Poznaniu, odkryta podczas castingu w centrum handlowym, zadebiutowała w kampanii Hermèsa jesień/zima 2007 jako trzynastolatka, wywołując natychmiastową debatę o granicach seksualizacji nieletnich w branży modowej. Przełom przyszedł dwa lata później – na New York Fashion Week 2009. Piętnastoletnia Jagaciak została uznana przez „New York Magazine” za jedną z dziesięciu modelek, na które warto zwrócić uwagę. Oficjalnym Aniołem Victoria's Secret stała się w 2015 roku.

„White Belt” to film, który, przynajmniej na poziomie tytułu, odcina się od tego całego bagażu. Biały pas w brazylijskim jiu-jitsu oznacza kompletnego początkującego: zero doświadczenia, zero pozycji do obrony. Osią narracji jest moment tuż przed pierwszymi zawodami Jagaciak w brazylijskim jiu-jitsu – i właśnie ten proces, nie sama kariera, staje się głównym tematem dokumentu. Modelka trenuje pod okiem Gregora Graciego – mistrza świata z 2004 i 2005 roku (pas purpurowy), mistrza Masters World (2020), zdobywcy brązowego medalu ADCC – i założyciela akademii jiu-jitsu w Brooklynie. Jej przynależność do tej akademii potwierdzają oficjalne bazy danych Międzynarodowej Federacji Brazylijskiego Jiu-Jitsu.

Za kamerą stoi Branislav Jankic, prywatnie mąż Jagaciak. To wybór, który można odczytywać dwojako: jako gest zaufania albo jako ryzyko, że kamera trafi za blisko. W przypadku dokumentu, którego siłą ma być surowość, raczej to pierwsze.

Historia Jagaciak ma strukturę, którą branża modowa produkuje seryjnie: dziecko odkryte przypadkiem, błyskawiczna kariera, praca w warunkach wymagających absolutnego podporządkowania cudzej wizji. To, co „White Belt" wydaje się proponować, jest czymś innym: opowieścią o tym, co zostaje, kiedy obiektyw jest skierowany w przeciwną stronę. Czy dwadzieścia kilka minut materiału jest wystarczające, by taką historię unieść zostanie rozstrzygnięte w Nowym Jorku w czerwcu.

Tribeca Film Festival 2026 odbywa się 3–14 czerwca w Nowym Jorku. „White Belt” rywalizuje w sekcji krótkich metraży dokumentalnych.

źródło: PAP