W Finlandii Walentynki poświęca się przyjaźni, a w Korei single świętują Czarny Dzień. Oto przewodnik po historycznych korzeniach, romantycznych rytuałach i współczesnych adaptacjach Walentynek na 5 kontynentach.
Pasem po tyłku
Europa: więcej niż romantyzm
W Finlandii i Estonii Walentynki przybierają wyjątkowy charakter – 14 lutego obchodzi się tam Dzień Przyjaźni (Sõbrapäev). Mieszkańcy wysyłają kartki nie tylko partnerom, ale też przyjaciołom, a nawet sąsiadom. W Estonii to najpopularniejsza data składania oświadczyn. To wtedy zakochane kobiety wyglądają na wymarzony pierścionek. Oczywiście te zakochane ze wzajemnością oraz te, które chcą mieć status żony, co obecnie w krajach europejskich nie jest już szczytem kobiecych marzeń.
W szkołach fińskich uczniowie ubierają się na zielono (symbole singli) lub czerwono (osoby w związkach), a w Tallinnie jeżdżą specjalne „autobusy miłości” dla szukających partnera.
W Walii romantyczne tradycje sięgają 25 stycznia, kiedy świętuje się Dzień św. Dwynwen – patronki zakochanych. Według jednej z najbardziej znanych opowieści, Dwynwen zakochała się w młodzieńcu o imieniu Maelon, ale z różnych powodów (w zależności od wersji legendy) nie mogła za niego wyjść za mąż. W rozpaczy modliła się do boga o zapomnienie i pomoc. W odpowiedzi na jej modlitwy, średnio życzliwy jej bóg, zamienił Maelona w bryłę lodu.
Zamiast kwiatów pary wymieniają się tu ręcznie rzeźbionymi drewnianymi łyżkami (Lovespoons) z symbolicznymi wzorami: sercami (miłość), dzwonami (małżeństwo) czy kołami (wieczność). Zwyczaj ten wywodzi się z praktyk żeglarzy, którzy tworzyli je podczas rejsów dla ukochanych.
Azja: kalendarz pełen miłości
W Japonii Walentynki to święto czekolady. Kobiety wręczają mężczyznom honmei-choco (czekoladki dla ukochanych) lub giri-choco (dla współpracowników z obowiązku). Miesiąc później, w Biały Dzień (14 marca), panowie odwzajemniają się białymi słodyczami lub biżuterią.
Korea Południowa rozszerzyła ideę święta na cały rok – każdy 14. dzień miesiąca ma swoje znaczenie. Najbardziej znany jest Czarny Dzień (14 kwietnia), gdy single jedzą jjajangmyeon ubrani w czerń, by zaznaczyć swoją samotność. To popularne danie kuchni koreańskiej, składające się z grubego makaronu pszennego podawanego z gęstym, czarnym sosem z pasty z czarnej fasoli, wieprzowiny lub wołowiny oraz warzyw, takich jak cebula, cukinia i ziemniaki. Why so serious?
Afryka i Ameryka: symbole i społeczność
Ghana, drugi największy producent kakao na świecie, od 2005 roku przekształciła Walentynki w Narodowy Dzień Czekolady, łącząc romantyczne gesty z promocją lokalnej gospodarki. Inicjatywa, zapoczątkowana przez Ministerstwo Turystyki i Ghana Tourism Authority, miała nie tylko zwiększyć krajową konsumpcję czekolady, ale też przeciwdziałać „niezdrowym praktykom” wśród młodzieży podczas Walentynek. Czyżby znowu chodziło o ten przeklęty seks?
Na Filipinach z kolei władze tego dnia sponsorują zbiorowe śluby dla setek par jednocześnie. Ceremonie odbywają się na placach miejskich, umożliwiając ubogim parom legalizację związków bez kosztów. I pozamiatane.
Złoty, a skromny
I na zakończenie jeszcze Wiktoriańska Anglia, która wprowadziła kontrowersyjną tradycję vinegar valentines – anonimowych, obraźliwych wierszyków wysyłanych 14 lutego, by odstraszyć natrętnych adoratorów. Były tak popularne, że w 1871 roku wysłano ich ponad 85 000. Oto treść jednego z nich:
