Steven Soderbergh wybrał 11 ulubionych filmów

Autor: Agnieszka Sielańczyk

06-11-2023 • 1 min czytania

Steven Soderbergh wybrał 11 ulubionych filmów

fot. Wikipedia / mat. prasowe

Soderbergh wyreżyserował niemal 30 pełnometrażowych produkcji. Jest najmłodszym reżyserem, który zdobył Złotą Palmę na prestiżowym Festiwalu Filmowym w Cannes. Jego filmy zgarnęły dziewięć nominacji do Oscara, z czego aż siedem z nich zdobyło statuetki. Jakie są jego filmowe inspiracje?

W wywiadzie dla portalu thefilmstage.com, Steven Soderbergh opowiedział o swojej pasji do kina, którą odziedziczył po swoim ojcu. Fascynacja kinem towarzyszyła mu od dziecka, jednak to dopiero „Szczęki” z 1975 roku, które obejrzał jako dwunastolatek, zmieniły jego spojrzenie na reżyserię.

W tej samej rozmowie wymienił listę swoich ulubionych filmów wszech czasów. Reżyser wybrał 11 tytułów, które miały dla niego szczególne znaczenie i które wpłynęły na jego fascynację kinem. Jeden z tych filmów, „5 000 palców Dr. T”, podał jako wyjątkowo istotny – co roku oglądał go z ojcem na Boże Narodzenie.

Odnosząc się do filmu „Wszyscy ludzie prezydenta”, Soderbergh podkreślił, że jest to jedno z najlepszych otwarć filmowych w historii kina. Jednocześnie uznał ten film za przykład produkcji, która łączy aspekt społeczno-polityczny z rozrywką, co według niego nadal przyciąga widzów przed ekrany. Wspomniał także o swoich inspiracjach filmowych, wymieniając takie nazwiska, jak Woody Allen, Orson Welles i Francis Ford Coppola.

Sprawdźcie całą 11-tkę tego wybitnego twórcy:

1/10

The 5,000 Fingers Of Dr. T. (Roy Rowland, 1953)

„5,000 Palców Dr. T.” to surrealistyczny musical dla dzieci z 1953 roku, który zawdzięcza swoją wyjątkowość scenariuszowi autorstwa słynnego Dr. Seussa. Film opowiada historię młodego chłopca o imieniu Bart Collins, który marzy o tym, aby uciec od tyranicznych lekcji pianina, do których zmusza go jego despotyczna nauczycielka, Dr. Terwilliker. Pewnej nocy, Bart zapada w głęboki sen, w którym Dr. T. jest złowrogim władcą zamku, planującym stworzenie gigantycznego fortepianu, na którym zagra jednocześnie 500 dzieci. Marzenie przeradza się w barwną i ekscentryczną przygodę, w której Bart musi uratować siebie, swoją matkę i innych uczniów przed szalonymi planami Dr. T.

Wszyscy ludzie prezydenta (Alan J. Pakula, 1976)

Historia prawdziwa. Dwójka reporterów Washington Post trafia na sensacyjne informacje dotyczące włamania do siedziby partii Demokratów w 1972. ślady prowadzą do Białego Domu. Kulisy afery Watergate, która doprowadziła do rezygnacji z urzędu prezydenta USA Richarda Nixona. Film otrzymał 4 nominacje do Złotego Globu i 8 nominacji do Oscara. Film zdobył 4 z nich.

Annie Hall (Woody Allen, 1977)

„Annie Hall” to komedia romantyczna z 1977 roku w reżyserii Woody'ego Allena, który wciela się również w główną rolę Alvy'ego Singera. Film jest introspekcyjną podróżą przez skomplikowany związek neurotycznego komika z Manhattanu i jego rozbrajającej, choć nieco ekscentrycznej dziewczyny, tytułowej Annie Hall (Diane Keaton). Poprzez serię przeplatających się retrospekcji, Alvy analizuje wzloty i upadki ich relacji, próbując zrozumieć, co poszło nie tak. „Annie Hall” została nagrodzona czterema Oscarami, w tym za najlepszy film, reżyserię, scenariusz i główną rolę żeńską.

Obywatel Kane (Orson Welles, 1941)

Film z 1941 roku opowiada o życiu i śmierci Charlesa Fostera Kane'a, magnata prasowego i milionera, którego postać częściowo wzorowana jest na realnych osobach, jak William Randolph Hearst. Film zaczyna się od ostatniego słowa Kane'a, „Rosebud”, którego znaczenie jest kluczem do zrozumienia jego skomplikowanej osobowości i życia pełnego triumfów i tragedii.

Rozmowa (Francis Ford Coppola, 1974)

„Rozmowa” (ang. "The Conversation") to psychologiczny thriller z 1974 roku, napisany i wyreżyserowany przez Francisa Forda Coppolę. Film opowiada historię Harry'ego Caula, eksperta od podsłuchów, granego przez Gene'a Hackmana, który jest wynajęty do śledzenia pary w San Francisco. Caul jest skrajnie prywatną i paranoiczną osobowością, mistrzem w swoim fachu, jednak najnowsze zlecenie stawia go w obliczu moralnego dylematu.

Ojciec Chrzestny (Francis Ford Coppola, 1972) – cz. 1 i 2

Don Vito Corleone, głowa rodziny mafijnej, postanawia przekazać swoje imperium najmłodszemu synowi, Michaelowi. Jednak jego decyzja nieumyślnie naraża życie jego bliskich na poważne niebezpieczeństwo. Klasyka kina.

Szczęki (Steven Spielberg, 1975)

Amerykański dreszczowiec filmowy z 1975 roku w reżyserii Stevena Spielberga, powstały na podstawie bestsellerowej powieści Petera Benchleya pod tym samym tytułem. Film doczekał się trzech kontynuacji. Film, który sprawił, że całe pokolenia jego wychowanków wchodzą do wody najdalej do kolan.

Ostatni seans filmowy (Peter Bogdanovich, 1971)

„Ostatni seans filmowy” to film reżyserowany przez Petera Bogdanovicha z 1971 roku, będący filmową adaptacją powieści Larry'ego McMurtry'ego o tym samym tytule. Akcja rozgrywa się w małym, upadającym miasteczku w Teksasie w latach 50. XX wieku i skupia na życiu grupy nastolatków stojących na progu dorosłości. Wśród nich są Duane i Sonny, przyjaciele, którzy muszą zmierzyć się z osobistymi dramatami, miłosnymi zawirowaniami i nieuchronnymi zmianami, jakie niesie życie .

Bulwar Zachodzącego Słońca (Billy Wilder, 1950)

Klasyczny film noir z 1950 roku, wyreżyserowany przez Billy'ego Wildera, opowiadający o ciemnej stronie Hollywood i jego zapomnianych gwiazdach. Fabuła skupia się na Joe Gillisie, niedoszłym scenarzyście i bankrutującym pisarzu, granym przez Williama Holdena. Kiedy Joe przypadkowo trafia do rezydencji Normy Desmond, przedwojennej gwiazdy kina niemego granej przez Glorię Swanson, zostaje wplątany w jej złudzenie o wielkim powrocie na srebrny ekran.

Trzeci Człowiek (Carol Reed, 1949)

Klasyczny film noir z 1949 roku w reżyserii Carla Reeda, z muzyką skomponowaną przez Antoniego Karasa i słynnym zitherowym motywem muzycznym. Film osadzony jest w powojennym Wiedniu, w scenerii zrujnowanego przez wojnę miasta, podzielonego między siły alianckie. Głównym bohaterem jest amerykański pisarz powieści kryminalnych Holly Martins, grany przez Josepha Cottena, który przybywa do Wiednia na zaproszenie swojego przyjaciela Harry'ego Lime'a, (Orson Welles). Po przyjeździe odkrywa, że Lime niedawno zginął w tajemniczych okolicznościach.