Artysta używa ekscentrycznego i niezwykle współczesnego języka w podejściu do reprodukcji historycznych rzeźb. Jego marmurowe posągi inspirowane znanymi na całym świecie rzeźbami, pokryte są tatuażami, od kompozycji kwiatów poprzez smoki aż po iście dantejskie sceny.
Kryminalny tatuaż
Rzeźbiarz w rozmowie z „Designboom” mówi o łączeniu fascynacji historii sztuki z zainteresowaniem tym, co nazywa „kryminalnym tatuażem”. Połączenie marmuru, klasycyzmu i tatuażu to powtarzalny motyw w pracach włoskiego rzeźbiarza. W porównaniu z oryginalną rzymską rzeźbą „Grupa Laokoona”, w rekonstrukcji Viale pozbywa się jednego z chłopców. Główna wijąca się postać jest pokryta od połowy uda aż do szyi i przedramion ciemnymi ilustracjami, które zawierają siedem grzechów głównych inspirowanych obrazem „The Inferno” autorstwa Giovanniego da Modeny.
Zamiast tworzyć własne popiersie i marmurowe posągi, artysta przyznaję, że jest w stanie lepiej zrozumieć twórcę dzieła i jego uczucia, które się za tym kryją. Zarówno „Wenus z Milo” w wykonaniu rzeźbiarza, jaki i pięść to rzeźby pokryte tatuażami, które często można spotkać na ciałach rosyjskich więźniów. Fabio Viale wobec tego tworzy dialog między ikonografią klasyczną a rosyjską więzienną. Rosyjski tatuaż kryminalny o bardzo złożonym kodzie ma na celu opowiedzenie życia i wzbudzenie strachu. Przesłanie jest teraz zapisane na białym marmurze.
Marmur jako ludzka skóra
Główną cechą w pracach Viale jest jego technika tatuowania. Nowo powstałe tatuaże na marmurze nie zostają namalowane na jej powierzchni. Atrament wykorzystywany do tatuowania posągów wnika w marmur w podobny sposób, jak tatuaże wnikają w ludzką skórę.
Urodzony rzemieślnik
Włoski artysta swoje życie związał z marmurem już w wieku 16 lat, kiedy uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Turynie, gdzie poznawał tajniki rzeźbienia. W młodości dosyć szybko zdobył rozgłos w rzemiośle. Po początkach związanych z produkcją elementów projektów architektonicznych i posągów na monumentalnym cmentarzu w Mediolanie, rozpoczął karierę jako współczesny rzeźbiarz. Rok po artystycznym debiucie zdobył ważną włoską nagrodę dla sztuki współczesnej za zbudowanie pierwszej funkcjonalnej łodzi marmurowej, co przyniosło mu międzynarodowy rozgłos.
tekst: Dominik Ossowski
