W 1972 roku David Bowie wstrząsnął światem. Premiera albumu „The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars” odbiła się szerokim echem w mediach.
Wraz z nim na Ziemi wylądowało gwiezdne alter ego muzyka: odziana w brokat, z oczyma podkreślonymi maskarą, seksualnie niejednoznaczna persona, która za nic miała sobie granice między tym, co męskie i żeńskie, gejowskie i heteryckie, prawdziwe i zmyślone. Tym samym Londyńczyk o łagodnym głosie przeobraził się w światową megagwiazdę, uosobienie autoekspresji lat 70.
Nowy album wydawnictwa Taschen dostępny jest w dwóch wersjach: normalnej za 30 euro (ok. 130 złotych) oraz XL, za 60 euro (ok. 260 złotych). Połowę kolekcji stanowią niepublikowane wcześniej zdjęcia Davida Bowiego, ale do kolekcji weszły też znane i cenione sesje, spektakularne ujęcia sceniczne i intymne fotografie z backstage'ów.
Taschen, mat. pras.
Poprzez radości i smutki, szczerość i teatralność, to hołd oddany wyjątkowemu artyście, który nigdy nie zostanie zapomniany – jego eksperymentom, ciągłej reinwencji, wielu soczewkom, przez które patrzeć można na jego życie zawodowe i prywatne.
Jednym z czołowych pasażerów na tym statku kosmicznym sławy był Mich Rock – fotograf, niespokojny duch i kolega z Londynu. Ich artystyczna i osobista więź pozwoliła mu wniknąć w najbliższe artyście kręgi, a w latach 1972-1973 pracować jako fotograf i kamerzysta piosenkarza.
Rock znany jest jako człowiek, który sfotografował lata 70. Poza Bowiem, przed jego obiektywem znaleźli się Lou Reed, Queen, Iggy Pop, Roxy Music i Blondie. Jego zdjęcia pokazywane były na wystawach w Londynie, Nowym Jorku, Los Angeles, Tokyo i Las Vegas. Był też producentem i dyrektorem teledysków do piosenek Bowiego, m.in.: „John, I’m Only Dancing”, „The Jean Genie”, „Space Oddity” oraz „Life On Mars?”.
