Najlepsze kostiumy halloweenowe dla fanów mody

Moda od zawsze romansuję z tym, co dziwne, mroczne i teatralne. McQueen obalał mity o kobiecości i pięknie, pokazując, że estetyka może być brutalna, nawet przerażająca – jak w jego słynnej kolekcji Highland Rape, w której modelki wyglądały jak po bitwie, a jednocześnie emanowały siłą. To była nie tylko prowokacja, ale komentarz do przemocy wobec tożsamości i historii. Rei Kawakubo z kolei zdekonstruowała pojęcie „ładnego” i udowodniła, że ubranie może być brudne, pocięte, nieforemne, a mimo to fascynujące. Jej moda nie upiększa, tylko stawia pytania.

Właśnie dlatego cytowanie mody na Halloween ma sens. McQueen, Galliano, Westwood i Kawakubo od dawna robią to, o czym Halloween może tylko marzyć – opowiadają o potworach, które naprawdę istnieją, czyli o prawdziwych lękach, tożsamości i pięknie, które boli. Runway to w końcu najbardziej wyrafinowany teatr przebrań.

Prawda jest taka, że look z wybiegu potrafi być o wiele straszniejszy niż przebranie za diabła. Nie dlatego, że szokuje formą, ale dlatego, że mówi o czymś prawdziwym. Moda, wbrew pozorom, nie ucieka od rzeczywistości tylko ją przetwarza. Każdy gorset McQueena, każda zdeformowana sylwetka Kawakubo, każda dekadencka panna młoda od Westwood to nie bajka, tylko echo tego, co dzieje się w świecie: chaosu, przemocy, obsesji piękna, prób odzyskania siebie.

Więc jeśli już się przebierać, to nie za coś, tylko w coś, co coś znaczy. W coś, co mówi o naszych lękach, pragnieniach i o tym, że piękno potrafi być okrutne. Halloween to tylko pretekst, żeby przypomnieć sobie, że moda od dawna jest jednym wielkim aktem transformacji.