Poznajemy tu losy osieroconej, młodej Fridy, która z dużego miasta trafia do nowej rodziny na wsi, gdzie ciężko jej się odnaleźć. Przejmująca, a zarazem pełna ciepła opowieść dotyka takich problemów jak dorastanie, gorycz straty i nabieranie nowej tożsamości.
- Nie chcę, żeby widzowie zrozumieli, co ja miałam na myśli, tylko żeby zdali sobie sprawę, co czuje dziecko po stracie najbliższych. W tych trudnych momentach dzieci traktuje się jakby były głupie, a to właśnie one potrafią przystosować się szybciej do zaistniałej sytuacji. Inna sprawa to ich emocje. Wszyscy wokół starają się pomóc, robią, co mogą. Nie można osądzać postaci z kina, choć starałam się, by przy pomocy kamery stworzyć ich bliski, intymny obraz – powiedziała reżyserka.
