Françoise Hardy: francuska ikona popu odeszła w wieku 80 lat

Autor: Agnieszka Sielańczyk
12-06-20243 min czytania
Françoise Hardy: francuska ikona popu odeszła w wieku 80 lat
fot. Wikipedia
Françoise Hardy, którą elegancja i piękny, kołyszący głos uczyniły jedną z najbardziej znanych gwiazd popu we Francji, zmarła w wieku 80 lat. O jej śmierci poinformował jej syn, muzyk Thomas Dutronc, który napisał pod postem na Instagramie „Maman est partie” („Mama odeszła”).
Hardy miała zdiagnozowany nowotwór układu limfatycznego od 2004 roku. Przeszła lata radioterapii oraz innych zabiegów medycznych. W 2015 roku została na krótko wprowadzona w śpiączkę farmakologiczną, a w kolejnych latach miała problemy z mową, przełykaniem i oddychaniem. W 2021 roku opowiedziała się za eutanazją, twierdząc, że Francja jest „nieludzka” nie pozwalając na ten zabieg.
Hardy urodziła się w trakcie nalotu w okupowanym przez nazistów Paryżu w 1944 roku i była wychowywana głównie przez matkę. W wieku 16 lat otrzymała pierwszą gitarę jako prezent i zaczęła pisać własne piosenki, wykonując je na żywo w trakcie przesłuchań w wytwórniach płytowych. W 1961 roku podpisała kontrakt z Disques Vogue.

yé-yé styl

Zainspirowana francuskim stylem chanson oraz nowszym popem, Hardy stała się kluczową postacią stylu yé-yé, który dominował we francuskiej muzyce w połowie XX wieku. Nazwa pochodzi od zamiłowania anglojęzycznych zespołów tamtego czasu do używania zwrotu „yeah” w piosenkach. Hardy miała zresztą w tym swój udział: jedna z jej wczesnych piosenek, „La Fille Avec Toi” , zaczynała się od angielskich słów: „Oh, oh, yeah, yeah.”
Własnoręcznie napisana ballada „Tous les garçons et les filles” była jej przełomowym hitem w 1962 roku, sprzedając się w ponad 2,5 miliona egzemplarzy. Piosenka natychmiast znalazła się na szczycie francuskich list przebojów, podobnie jak jej wczesne single „Je Suis D’Accord” i „Le Temps de L’Amour”. W 1963 roku Hardy reprezentowała Monako w konkursie Eurowizji i zajęła piąte miejsce.
Z czasem jej piosenki zyskały sławę także poza Francją, pojawiając się na listach hitów w UK, Niemczech i Włoszech. Nieprzeciętna uroda Hardy i jej niepowtarzalny styl definiowały pozorną bylejakość francuskich trendów XX wieku. Hardy stała się muzą dla projektantów takich jak Yves Saint Laurent i Paco Rabanne, była częstym obiektem fotografii modowej największych nazwisk.

Ikona stylu

Była obiektem uwielbienia wielu męskich gwiazd popu lat 60., w tym muzyków Rolling Stones i Davida Bowiego. Bob Dylan napisał o niej wiersz, który ozdobił okładkę jego albumu z 1964 roku „Another Side of Bob Dylan”, zaczynając:
„Dla Françoise Hardy, nad brzegiem Sekwany, olbrzymi cień Notre Dame próbuje chwycić moją stopę…”
W połowie lat siedemdziesiątych skupiła się głównie na wychowywaniu syna Thomasa z partnerem, muzykiem i aktorem Jacquesem Dutronc. Do wydawania płyt wróciła w 1977 roku albumem „Star”. Dłuższą przerwę w latach 80. przerwał album „Décalages” z 1988 roku, promowany jako jej ostatni album. Powróciła w 1996 roku z „Le Danger”, a ostatecznie wydała jeszcze sześć albumów, kończąc na „Personne D’Autre” w 2018 roku.
Françoise Hardy pozostanie w pamięci jako jedna z najważniejszych postaci francuskiej sceny muzycznej, której talent i styl wpłynęły na wiele pokoleń artystów i miłośników muzyki.
źródło: theguardian.com
FacebookInstagramTikTokX