BIO POP zamienia neutralną przestrzeń domu i rytualny obszar kuchni w coś zupełnie odmiennego. Wystawa skupia się na ukazaniu uprzedmiotowienia kobiet i tego jak codzienne, domowe praktyki formują postawy społeczne.
Performance rozpoczyna się w przestrzeni przypominającej kuchnię z metalicznym wykończeniem. Na pierwszy plan wychodzi Bianca Censori, piekąca ciasto, ubrana w czerwony, lateksowy strój. Parę minut przed końcem, wraz z artystką, przechodzimy do jadalni, gdzie rozgrywa się kluczowa część dla idei projektu. Dostrzegamy tam zamaskowane kobiety w cielistym lateksie zaprojektowanym przez KidO Shigenari. Znajdują się one w stalowych konstrukcjach, które narzucają pozycje ich ciału. Kobiety imitują wyposażenie domu – krzesło, stół, żyrandol. Szkielet mebli zaprojektowany został przez Censori, a stworzony z pomocą Teda Lawsona. To, co zwykle kojarzymy z komfortem i wygodą, zostaje zaburzone przez ograniczające formy i stelaże nadające ciału konkretne ustawienie.
BIO POP stawia pytania o relację między człowiekiem, a jego domowym środowiskiem. Zdaniem Censori to, co dzieję się w prywatnej przestrzeni, kształtuje nasze publiczne tożsamości. Głównym założeniem projektu jest to, że dom nie jest neutralny, kreuje on nasze postawy i zachowania, z którymi później wychodzimy „na ulicę”.
Projekt przywodzi na myśl wystawy Anny Uddenberg i jej instalację Continental Breakfast. Obie artystki skupiają się na rzeźbach inspirowanych ciałem. Uddenberg komentuje podporządkowywanie się narzucanym strukturom, a Censori koncentruje się na elemencie domowości i intymności, przekształcając codzienne rytuały w przestrzeń do badań wzorców kształtujących nasze publiczne tożsamości. Przekaz projektu nie jest prosty do odczytania, co jest powodem kontrowersji i prowokacją do dyskusji.
Dla Bianci Censori to dopiero początek. Projekt BIO POP i tegoroczny performance stanowią wstęp do siedmioletniej serii wystaw, z których każda będzie kolejnym etapem eksploracji ciała w przestrzeni codzienności.
